Jac: "En wat betekent stilte voor jullie samenleven? Hoe organiseer je een samenleving vanuit stilte?"
Faizah: "Het begint bij een ander begrip van tijd. In jullie wereld wordt tijd gezien als een liniaal, als een rechte lijn waarop alles efficiënt moet worden ingedeeld, geoptimaliseerd, benut. Tijd is geld, zeggen jullie. Maar in mijn samenleving is tijd geen bezit, geen middel, geen iets wat opraakt of verspild kan worden. Tijd is een stroming waarin we bewegen, en stilte is de bedding die voorkomt dat we worden meegesleurd. We nemen de tijd om een besluit te laten rijpen, om een vraag eerst in stilte te laten bezinken voordat het antwoord zich aandient. We leven niet in haast, niet in de illusie dat alles sneller en efficiënter moet. We vertrouwen erop dat alles zijn eigen ritme kent."
Jac: "Dus stilte en vertraging zijn geen luxe, geen privilege voor zij die zich dit kunnen veroorloven, maar een wezenlijk onderdeel van het hele maatschappelijke organisme?"
Faizah: "Ja. In jullie tijd wordt stilte vaak ervaren als een afwezigheid van iets wat er zou moeten zijn. Als een gemis, als een pauze waarin er ‘niets gebeurt’. Maar in mijn tijd is stilte geen leegte, het is een volheid. Stilte is de ruimte waarin helderheid kan ontstaan, waarin relaties zich kunnen verdiepen, waarin iemand kan voelen wat werkelijk klopt."
— uit: Jac Hylema van Economy Transformers in dialoog met Faizah, zijn achter achter achter achter achterkleinkind (eind 22ste eeuw) • verbeeldingsoefening ter voorbereiding van de Waerbeke Conferentie 2025 in Brugge
|
